Pokazywanie postów oznaczonych etykietą sklep internetowy. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą sklep internetowy. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 18 grudnia 2014

Na swoim


Zabawiłam się w Zosię Samosię, bo przecież miało być łatwo i przyjemnie. Hehe..żartowałam. Wiedziałam, że od początku czeka mnie mnóstwo pracy. I pracuję, pracuję. Nie przewidziałam jednak...tak, czas sie uderzyć w pierś...że praca przy otwarciu sklepu internetowego jest tak czasochłonna. Zwłaszcza na początku.

Już wiem, że z niektórymi rzeczami nie poradzę sobie sama. Nie przewidziałam tego.
Na przykład taki  "drobiazg" jak logo. Lubię prostotę, więc spróbowałam sama, ale efekt kompletnie mnie nie zadowała. Poprosiłam jednego grafika, który w ciągu tygodnia miał przedstawic trzy projekty. Minął ponad miesiąc. Cisza.
Poprosiłam brata, który jest informatykiem. W pierwszej chwili obiecał pomoc, by później nie odzywać się i nie odbierać telefonów. I do niego mam największy żal. Ale temat juz zamknięty. Na zawsze.
Niedawno poprosiłam o pomoc kolejną osobę, mam nadzieję, że tym razem się uda.

Kolejna sprawa, zdjęcia. Nie wiedzieć czemu założyłam, że producenci od których biorę towar dysponują zdjęciami i będę mogła, za ich zgodą oczywiście, te zdjęcia wykorzystać.
Bolesne zetknięcie z rzeczywistością. Bardzo niewielki odsetek zdjęć nadaje się do dalszej publikacji, reszta to zdjecia poglądowe. I to takie bardziej mniej niż więcej poglądowe.
Co mi zatem pozostało?
Wziąć aparat w swoje własne osobiste ręce i robić te zdjęcia.

Pierwsza, nazwijmy to, sesja.
W aparacie fotki wyglądały jako tako, po zgraniu do komputera, delikatnie mówiąc niekoniecznie



Chyba nie trzeba geniusza by zorientował sie na czym zdjęcie było robione. Ratunku! Czy te cholerne szlaczki na obrusie muszą byc tak widoczne?
Czemu wzięłam obrus kiedy mam białe prześcieradło? To pytanie zostawiam bez odpowiedzi.

No dobra, to teraz prześcieradło


Eee, chyba sama z siebie jaja robię.

Oczywiście ani razu nie przyszło mi do głowy by efekt sprawdzić po pstryknięciu zdjęcia jednemu "eksponatowi".  Całkiem sporo fotek strzeliłam, zanim sprawdziłam i załamałam ręce.

Co robić? Co robić? Czas najwyższy spytać jakiegoś fachowca. Myślą tą natchnęłam się któregoś wieczoru, więc weszłam na fora internetowe fotografów amatorów, bo uznałam, że mam szansę to i owo zrozumieć: balans bieli, ISO, namiot bezcieniowy...i parę jeszcze innych pojęć, o których wcześniej nie słyszałam. Czy ja coś zrozumiałam? Nie bardzo.

Na szczęście przypomniało mi się, że kuzynka mojego M. się fotografią zajmuję, więc poprosiłam o pomoc. Westchnęła nad parametrami mojego aparatu. Wiem, wiem są do doopy, ale co zrobić, żeby zdjęcia były lepsze od tych jakie są, bo na tą chwilę nie ma szans na lepszy sprzęt. Podpowiedziała to i owo, więc które teraz robię prezentują się lepiej. Jeszcze nie idealnie, ale juz lepiej


Oczywiście przeglądając je zauważam, że tu krzywo, tam jakaś nitka, tu zagniecenie, ale...chyba powinnam trochę odpuścić. Zrobiłam chyba kilkaset zdjęć tych ciuszków.

Chce również prezentować ciuszki na modelach, bo przecież mam w domu i córcię i synka, którzy teoretycznie mogą, za modeli robić.

Przyznaję, że Mati nawet chętnie sie przebiera i przybiera...ekhm... pozy



no i ta jakość zdjęć...tylko do archwum domowego.

Z Wiką gorzej. Zanim ja ją namówię i przekupię to mija całkiem spora chwila, a później, przez dłuższy czas wygląda to mniej więcej tak



Czasem się da uchwycić fajną pozę



ale generalnie Wiktoria jest bardziej niechętna zabawie w fotomodelkę.

Czasem mamuśka owładnięta manią fotografowania..


... nie zauważy dyndającej metki

Cały czas cos wymyślam, próbuję. Mam kilka pomysłów na minutę, które w zderzeniu z rzeczywistością nie mają wiele wspólnego względem wyobraźni, ale sprawia mi ta praca ogromną radość, pobudza kreatywność, i właśnie wyobraźnię...Kto by pomyślał, że otwarcie i prowadzenie sklepu internetowego wzbudzi we mnie nie tylko chęć zarabiania (a jakże!), ale również chęć dokształcania w dziedzinach, które  do tej pory były mi obce.

Nie przeskoczę jednak informatyki, tutaj o pomoc muszę prosić tych co się znają. Pewnie niejeden się uśmiechnie pod nosem, że przecież to takie proste...no cóż nie dla mnie,

Przy tych wszystkich "problemach" ciuszki się sprzedają i sprzedawać na pewno będę bo jest w nich to "coś". Coś innego co stanowi alternatywę dla tiuli czy dżinsów.

Znaleźć nas można i na Allegro i na Facebooku.

niedziela, 2 listopada 2014

Czas zmian cz. 2. Odkrywam karty.

Niewiele osób wie, że kończąc staż otrzymałam propozycję pracy. Niestety, warunki które mi zaproponowano były dla mnie absolutnie nie do przyjęcia.
Wiele osób jednak godzi się na to, dlatego też nic się w tym zakresie nie zmienia. Pracodawcy uważają, że dając najniższą krajową powinniśmy całować ich po rękach, bo na nasze miejsce...Znacie to, ja również, aż za dobrze, ale się na to nie godzę!
Dodam jeszcze, że mi nie zaproponowano nawet tej najniższej krajowej, bo nie miała to być umowa o pracę, a umowa zlecenie, gdzie nie miałam żadnych praw tylko obowiązki. Oczywiście przedstawiciel pracodawcy patrzył na mnie wielkimi oczami, kiedy mu powiedziałam, że jest to umowa cywilno-prawna, że strony mogą, a nawet powinny się dogadać. Cóż, pracodawcy myślą, że umowa-zlecenie to tylko warunki stawiane przez nich. Niestety.

Byłam pewnie pierwszą, albo jedną z nielicznych osób, które nie zaakceptowały proponowanych warunków.
Tym samym ponownie zostałam bez pracy. Mojemu krokowi przyklaskiwały osoby, które same podejmują odważne decyzje w życiu, natomiast słyszałam wiele uszczypliwych komentarzy od osób, które  w życiu godzą się na bylejakość.

Przez jakiś czas szukałam pracy, ale ofert mi odpowiadających praktycznie nie było. I wtedy podjęłam decyzję.

Otwieram sklep! Internetowy. Trochę sprzyjających okoliczności i mogę zacząć działać. Właśnie przybył do mnie pierwszy towar. Jeszcze dopracowuję stronę internetową, ale na facebooku już można odwiedzać moje Foszki.
Dziś moje dzieci prezentują dostępną na tą chwilę odzież firmy MIMI, młodej polskiej marki.










sobota, 12 października 2013

"Inferno" za kilka złotych

Wyszliśmy ze szpitala i odkrywamy otoczenie na nowo. W każdym razie ja odkrywam, bo młody jeszcze trochę pod domowym kloszem pobędzie.
I tak, idąc wczoraj po wypis ze szpitala, na szybach wystawowych zobaczyłam, że jest nowa książka Dana Brown'a "Inferno" Zainteresowana do księgarni wlazłam, ale po usłyszeniu ceny, wylazłam.  44,90 zł...hmmm...trochę dużo.

Książka jednak mi po mózgownicy krążyła, chęć na nią z każdą chwilą większa była. Co by tu zrobić, żeby taniej nabyć? Pytanie to dłuższy czas mnie zaprzątało, więc w końcu zdecydowałam się przed komputerem zasiąść i poszperać.

O, na allegro już lepiej, bo od 27 zł z groszami, plus przesyłka oczywiście.

Pomyślałam, że zerknę jeszcze na księgarnie internetowe.
Zaczęłam od Empiku, no cóż 38,99 zł...szału nie ma. I już miałam zamknąć portal gdy dostrzegłam, drobnymi, niebieskim literami napis "Płatność punktami PAYBACK"
Zaraz, zaraz, przecież ja tam jakieś punkty zbieram i coś mieć powinnam.
Sprawdziłam.
Zarejestrowałam kartę.
Zapłaciłam punktami.
Nie starczyło na przesyłkę
Musiałam dopłacić 6,59 zł.
Dopłaciłam.
I na przesyłkę czekam .
zdjęcie ze strony empik.com