Pokazywanie postów oznaczonych etykietą agresja. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą agresja. Pokaż wszystkie posty

środa, 20 marca 2013

Nosi go czy co?

Ostatnio Młody jest jakiś nadpobudliwy. Wmówiłam sobie, że go tak energia rozsadza. Przydałoby mu się jakiś upust tej energii załatwić,bo w domu ma możliwości ograniczone.
Chłopak ma problem z usiedzeniem na miejscu. Nawet oglądając bajkępodskauje na łóżku czym podnosi mi ciśnienie.
Pomysł z basenem tkwi w naszych głowach od dawna, ale czekamy wycięcia migdałka, bo chłopaki wybrali się raz i skończyło się to ostrym zapaleniem  migdałów właśnie.
A mi kolejne pomysły po głowie się szwendają.
Rzuciłam nawet pomysł odnośnie tenisa, bo wiem, że M. kiedyś tam grał. Nie wiem tylko czy bardziej hobbystycznie czy z jakimiś poważniejszymi zamiarami. No właśnie. Dlaczego ja tego nie wiem? A, tak, przecież nie zapytałam. Pomysł ten jednak nie przeszedł, bo nie jesteśmy pewni czy rakieta nie byłaby większa od gracza.
I tak smyka obserwując cały czas się zastanawiałąm co zrobić, żeby nadmiar energii z niego wytrząsnąć.

I nagle ktoś mi zapalił czerwone światełko. Padło pytanie o leki, które Mati bierze od ponad roku na ten swój kaszel oraz o ich skutki uboczne. Oczywiście czytałam ulotki na początku jak zaczęliśmy go leczyć, ale przyznam, że zapomniałam jakie skutki uboczne są przewidziane.
Pytanie padło, a ja zaczęłam szukać odpowiedzi. I...tadam: " zgłaszano następujące działania niepożądane...- zmiany zachowania i nastroju(nietypowe sny, w tym koszmary senne, omamy, drażliwość, uczucie lęku, niepokój ruchowy, pobudzenie, w tym zachowanie agresywne lub wrogość..."  A ja się ostatnio zastanawiałam skąd u Mateusza taka agresja, że pszesadnie reaguje jak czegoś nie dostanie. Całkiem możliwe, że właśnie te leki (Singulair 4 wcześniej, a teraz Montelukast Bluefish) tak na niego działają.

Była podjęta w październiku próba odstawienia. Po dwóch tygodniach wróciliśmy do leku, bo kaszlał i to mocno, a nawet bardzo mocno.
Powtórkę z rozrywki mielismy w sobotę, bo w piątek wieczorem Mati zwymiotowa,ł pozbywając się prawdopodobie również leku z organizmu. Pewności nie miałam, więc drugiej tabletki nie podałam. Pół nocy i całą sobotę dziecko kaszlało tak bardzo, że jak około 15:00 siadł na tron w toalecie to przysnał. Był już bardzo kaszlem zmęczony. Zresztą każdy by był jakby w ciągu kilkunastu godzin kaszlał non stop, mając może trzykrotnie z pół godziny spokoju.
Czekaliśmy wieczoru jak zbawienia.
Mati tabletkę wziął, a my zaczęliśmy nasłuchiwać.
Uff, co za ulga. Kaszlał zdecydowanie mniej w nocy i w dzień, a po kolejnej tabletce  noc przespana bez żadnego ataku kaszlu.

Jesteśmy pod opieką alergologa i pulmunologa. Płuca i oskrzela Mati ma czyste. Całkiem możliwe, że kaszel   jest od przerośniętego trzeciego migdała.

Dokładnie 2 kwietnia mamy ustalony termin na usunięcie trzeciego migdała. Mati troszkę nam sie przeziębił, więc zapadła decyzja, że do terminu siedzi w domu, żeby nie podłapał czegoś więcej i żeby zabieg odbył się bez przeszkód.

Czekamy zatem...

Nie powiem,im bliżej terminu tym bardziej się denerwuję...

poniedziałek, 3 grudnia 2012

Niewychowane?

Dzisiaj trafiłam na blog Limonki.I się zbulwersowałam. Nie, nie blogiem, ale komentarzami pod jednym z postów.
Autorka była świadkiem sceny w tramwaju, kiedy to mała dziewczynka kopniakami chce wymusić na matce skasowanie przez nią samą biletu. Szczegóły tutaj.
Przeczytałam wpis, a potem komentarze i szlag mnie trafił. Większość, na podstawie jednej sceny stwierdziła, że dziecko jest niewychowane i, że to tylko i wyłącznie wina rodziców.
Ja się pytam skąd taki wniosek? Po jednej opisanej scenie już wszyscy oskarżyli i wydali wyrok na matkę jaka to ona w przyszłości biedna będzie, bo córka teraz ją kopie.
Przecież wychowanie dziecka to długotrwały proces!
Czy jaśnie państwo krytykujące byłoby bardziej usatysfakcjonowane gdyby mama dziecku wpierdzieliła? Albo się na nie wydarła? Albo sama kopnęła?
Oczywiście wtedy podniosłyby się głosy oburzenia, ze biedne dziecko bite i maltretowane...
Jak widać jakkolwiek matka by zareagowała czy nie to zawsze w takiej sytuacji byłaby złą matką, bo albo sobie nie radzi więc jej dzieć w przyszłości na łeb wejdzie, albo je bije i występuje z pozycji siły i najlepiej może byłoby odebrać jej prawa rodzicielskie.

U nas w sobotę rozegrała się taka scena w sklepie:
Mateusz wziął ze sobą auto, którym to jeździł po ladzie klęcząc na ubłoconej, sklepowej podłodze. Na zwróconą mu kilkukrotnie uwagę, żeby wstał to i owszem wstawał po czym po chwili ponownie zajmował z góry upatrzoną, ubłocona pozycję.
Akurat byłam w trakcie robienia zakupów (sklep z obsługą), kiedy to zareagował M. i bez słowa małemu samochód zabrał.
Mati, myśląc, że to ja, zezłościł się i zaczął mnie okładać. NIGDY wcześniej się to nie zdarzyło. Byłam tak zaskoczona, ze udało mi się tylko wydukać: No co ty robisz?
W tym przypadku zareagował M. i dziecko ze sklepu wyprowadził.
Jak myślicie, co pomyśleli ludzie w kolejce?
A co było potem?
Za karę nie poszedł na plac zabaw na kulki, a poza tym odbyła się rozmowa na temat jego zachowania. Tyle, że świadków tej rozmowy nie było.
Tak samo nikt z obserwujących scenę w tramwaju nie widział co potem zrobiła ta mama.

Trochę analogicznie do sceny w tramwaju inna scena w wydaniu Mateusza.
Rodzice przedszkolaków doskonale wiedzą, że wchodząc czy wychodząc z przedszkola trzeba elektronicznie "zalogować" lub "wylogować" dziecko w przedszkolu. Mati mówi, że zrobi on "pik".
Czasami wpadam do przedszkola tuż przed 14:30 lub 15:30 i wtedy sama "pikam" kartą.
Są dni kiedy Mateusz uderza w histerię, bo to on chciał. I wtedy robi się agresywny. Takie sceny wydarzyły się już kilkukrotnie, więc ja wiem jak zareagować. Przeważnie mówię dziecku, że " Oj, mama się zapomniała. Zrobisz to następnym razem. Mam nadzieję, że się gniewasz" albo coś w tym stylu i problem zażegnany. Dziecko mi "przebacza" i czuje się dzięki temu ważne.

Nie zawsze wiemy jak zareagować, czasem jesteśmy zmęczeni, a czasem nam się nie chce wysilać nawet.
Nikomu jednak nie daję prawa do oceniania mnie i mojego zachowania wobec dziecka.
Oczywiście na przemoc trzeba reagować, ale nie piszę tu o przypadkach ekstremalnych, ale o takich co się zdarzają bądź zdarzać będą każdemu z rodziców

Przyznaję, że jak czytam komentarze rodziców, którzy mają kilkumiesięczne dziecko co oni by i jak oni by, to chce mi się śmiać, bo jak ich dziecię dojdzie do lat trzech czy czterech to dopiero wtedy pokazuje charakterek i na co go stać. I czasem, a nawet bardzo często taka mama czy tata robi wielkie oczy, bo swego dziecka nie poznaje. Przecież było takie spokojne, ułożone  a tu nagle różki wyrastają i dziecię małpiego rozumu dostaje. I trzeba sobie z tym poradzić, a nie zawsze wiemy jak. Bo przecież  w szkole nas tego nie uczą.