Pokazywanie postów oznaczonych etykietą zabieg. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą zabieg. Pokaż wszystkie posty

środa, 21 maja 2014

Nie taki diabeł straszny.

Ponad dwa lata czekania i kolejne terminy.
Raz się prawie udało, ale  lekarze nie zdecydowali się podejrzewając wykluwajacą się infekcję.
Rzeczywiście, wykluł sie katar. I na nim sie skończyło. Jednak termin minął.
Kolejny, siódmy z kolei umówiony był na 6 maja.
5 maja dostałam telefon, że na laryngologię Mati ma sie zgłosić 13 maja.

Nadszedł 13 maja.
M. miał wolne, więc ja chojraczka poszłam do pracy. Poszłam, ale czy pracowałam?
No cóż, do momentu kiedy dowiedziałam sie, że zabieg będzie następnego dnia, to praca nie była mi w głowie.
Na kolejne dwa dni wzięłam już urlop, żeby być z dzieckiem w szpitalu.
14 maja, rano, na obchodzie lekarz poinformował nas, że wszystkie dzieci (było ich sześcioro) zakwalifikowały się do zabiegu,  i że kolejnego dnia dzieci wyjdą do domu.
Zaczął sie czas oczekiwania na zabieg wycięcia migdała.
Mati był piąty w kolejce.
W pierwszej chwili byłam zła, że tyle trzeba czekać, ale z perspektywy czasu okazało się to dla mnie zbawienne, bo kiedy Mati był zabierany na zabieg, dziewczynki, które jako pierwsze ów zabieg miały, wcinały z zadowoleniem lody.
Dzięki temu nie stałam zapłakana pod salą operacyjną jak mamy wspomnianych dziewczynek.
Owszem, denerwowałam się, ale nie panikowałam.
Kiedy chłopiec będący przed nim poszedł na zabieg, mój synek dostał syropek zwany popularnie "głupim jasiem" i czekał na podwójne widzenie, o którym to
kolega przed nim  powiadomił wszem i wobec.
30 minut od podania leku, Mateusz nadal normalnie widział,więc postanowił spytać pielęgniarki, czy aby na pewno dostał ten sam syrop co kolega, bo on nie widzi podwójnie.
Rozbawił pytaniem pielęgniarki, a jedna z nich wykorzystała ten fakt, bo zabierając go na zabieg obiecała zapytać na sali operacyjnej kiedy syrop zacznie działać.
Zabieg trwał 45 minut (wycięcie trzeciego migdała i nacięcie błony bębenkowej lewego ucha).
Przywieżli go na salę pooperacyjną i tam przeżyłam chwile grozy.
Całe szczęście, że anastezjolog jeszcze nie wyszedł z sali, kiedy Mati zaczął sie krztusić i krew poszła buzia i nosem.
Zanim zdążyłam zemdleć z przerażenia Mati odkrztusił to coś co mu zalegało i uspokoił się. Lekarz uspokajająco również położył dłoń na moim ramieniu i coś powiedział. Tylko nie pamiętam co.
Po dwóch godzinach, Mateusz też jadł lody.
Niezadowolony, bo nie dostał czekoladowych.
Kolejnego dnia wróciliśmy do domu.
Już po wszystkim.

Słyszałam różne opinie na naszą laryngologię i oczywiście pracowników tego oddziału. Jednak ja nie dam na nich złego słowa powiedzieć.
Wszystko poszło  sprawnie, nawet biurokracja.
Bo wypis dostaliśmy w ciągu pół godziny razem ze zwolnieniem na tydzień, bo mimo, że dzieci dokazywały, bo czuły sie dobrze, to przez tydzień jednak trzeba trzymać się pewnych zaleceń.

w oczekiwaniu na zabieg




środa, 19 marca 2014

Naiwna ja

W tym miesiącu Mati miał mieć zabieg..
Wróć.
Dwa zabiegi.
Naiwnie sądziłam, że w końcu pozbędzie się tego trzeciego migdała.
4 marca zabieg się nie odbył, bo Młody na antybiotyku.
Na laryngologii dość szybko ustalono termin kolejny co pozytywnie mnie zaskoczyło.
I co?
Termin się zbliża (23 marca ma badania, 24 ewentualnie zabieg), a Mati od wczoraj gorączkuje.
No szlag by to.
Czyżby miałby nam minąć kolejny, szósty z kolei termin wycięcia migdałka, który był na tyle bezczelny, że przerósł?
Ilość chorób w tym roku szkolnym bije u Młodego wszelkie rekordy. Tydzień w przedszkolu, dwa tygodnie w domu, bo dostaje antybiotyk, a jak wszem i wobec wiadomo antybiotyk obniża odporność, Wskazane zatem jest, żeby od razu między rozbrykane dzieci nie szedł, bo przecież morze zarazków i bakterii czyha na organizm.
Odczekujemy swoje, a i tak po tygodniu mamy powtórkę z rozrywki.

Ręce i cycki opadają mi z bezsilności.

Młody jest w trakcie kuracji Ribomunylem, ale póki co brak pozytywnej reakcji organizmu.

Jakieś rady i pomysły mile widziane.

czwartek, 25 kwietnia 2013

Wycieczka do...szpitala

Polska służba zdrowia jaka jest każdy słyszy, ale nie każdy ma z nią styczność. Na szczęście, bo zbyt duża częstotliwość bywania w przybytkach chorób, nędzy i rozpaczy może depresją się skończyć, niekoniecznie pacjentem będąc.
Miesiąc temu mieliśmy wątpliwą przyjemność przebywania na oddziale pediatrycznym z rotawirusem w naszym, miejscowym szpitalu, a wczoraj kolejną szpitalną wizytę zaliczyliśmy w miejscowości o kilkadziesiąt kilometrów oddalonej.
Wizyta ta umawiana była jakiś czas temu i przekładana kilkukrotnie ze względu na stan zdowia Młodego.

Kolejny termin przypadł na dzień wczorajszy. Dzieć zdrowy, więc toboły spakowaliśmy i w drogę 45 kilometrów, bo w naszej miejscowości, mimo posiadania oddziału laryngologicznego 4-latków nie obsługują.
Stawiliśmy się na godzinę umówioną, grzecznie zarejestrowaliśmy u pani szumnie zwanej "sekretarką medyczną" po czym uzyskaliśmy informację, że my tylko będziemy mieli badania, a zabieg dopiero dnia następnego, więc albo przyjmiemy sie na oddział, albo możemy wracać do domu i wrócić dnia następnego o godzinie ósmej na zabieg.
Pani formularze wypełniła, obowiązkowo telefon do mamy wzieła i spytała o decyzję.
Ja zaś spytałam o możliwość zakupu jakiegokolwiek jedzenia , bo to że dzieć żywiony będzie to wiedziałam, ale ja na post ochoty nie miałam, więc możliwość zakupienia czegoś zdatnego do spożycia była dla mnie informacją dość istotną.
Odpowiedź, że "chyba coś na dole jest" zwaliła mnie  z nóg.

Wróciliśmy do domu.

Ponownie stawiliśmy się dziś o godzinie ósmej.
Czekaliśmy około 15 minut, aż ktoś raczył nas zaprosić do...uwaga...sekretariatu, gdzie odbywają się przyjęcia pacjentów.
Uzyskałam informację od kolejnej sekretarki medycznej, że mam czekać na rozmowę z lekarzem.
Skoro ma być rozmowa, to znaczy, że coś na rzeczy, najprawdopodobniej coś z wynikami Mateusza nie tak.
Zdenerwowałam się.
Na rozmowę czekaliśmy...40 minut!
Sama rozmowa odbyła sie na korytarzu oddziału i mniej więcej brzmiała tak.
Pani doktor: Wyniki pani syna wskazują na rozwijającą się infekcję w organizmie w związku z tym nie może dziecko mieć zabiegu, bo istnieje obawa, że będą jakieś powikłania.
Ja: rozumiem
Pani doktor: Prosze wejść w te pierwsze drzwi i umówić kolejny termin.
Koniec rozmowy

Jeszcze w miarę spokojna podeszłam do wskazanych drzwi, wetknęłam głowę do środka (siedziały trzy panie w kitlach i ani pół pacjenta)
- Czy mogę umówić syna na kolejną wizytę?- spytałam
- Prosze chwileczke poczekać - usłyszałam
To czekałam. Po 5 minutach znowu zapytałam i znowu kazano mi czekać.
Wkurw zaczął się we mnie zbierać.
Wyszłam z oddziału i podeszłam do sekretarki medycznej nudzącej się w rejestracji i zadałam pytanie;
- Prosze pani, brała pani ode mnie wczoraj telefon, prosze mi powiedzieć dlaczego nikt nie zadzwonił i nie poinformował mnie, że wyniki nie pozwalają na przeprowadzenie zabiegu? Moje dziecko nie siedziałoby teraz głodne i spragnione od godziny 6:00.
- Nam nie wolno udzielać telefonicznie takich informacji.
- To po cholerę brała pani ode mnie telefon?!
- To już nie do mnie tylko do szefowej.
Nieźle wkurzona odwróciłam się od okienka i w międzyczasie minęła mnie TRZECIA sekretarka medyczna oddziału laryngologii szpitala w Koszalinie.

Ponownie wróciłam się aby ustalić kolejny termin wizyty i jak usłyszałam, że jeszcze chwileczkę to pierdyknęłam drzwiami i wyszłam.

Wizyty nie umówiłam.

środa, 20 marca 2013

Nosi go czy co?

Ostatnio Młody jest jakiś nadpobudliwy. Wmówiłam sobie, że go tak energia rozsadza. Przydałoby mu się jakiś upust tej energii załatwić,bo w domu ma możliwości ograniczone.
Chłopak ma problem z usiedzeniem na miejscu. Nawet oglądając bajkępodskauje na łóżku czym podnosi mi ciśnienie.
Pomysł z basenem tkwi w naszych głowach od dawna, ale czekamy wycięcia migdałka, bo chłopaki wybrali się raz i skończyło się to ostrym zapaleniem  migdałów właśnie.
A mi kolejne pomysły po głowie się szwendają.
Rzuciłam nawet pomysł odnośnie tenisa, bo wiem, że M. kiedyś tam grał. Nie wiem tylko czy bardziej hobbystycznie czy z jakimiś poważniejszymi zamiarami. No właśnie. Dlaczego ja tego nie wiem? A, tak, przecież nie zapytałam. Pomysł ten jednak nie przeszedł, bo nie jesteśmy pewni czy rakieta nie byłaby większa od gracza.
I tak smyka obserwując cały czas się zastanawiałąm co zrobić, żeby nadmiar energii z niego wytrząsnąć.

I nagle ktoś mi zapalił czerwone światełko. Padło pytanie o leki, które Mati bierze od ponad roku na ten swój kaszel oraz o ich skutki uboczne. Oczywiście czytałam ulotki na początku jak zaczęliśmy go leczyć, ale przyznam, że zapomniałam jakie skutki uboczne są przewidziane.
Pytanie padło, a ja zaczęłam szukać odpowiedzi. I...tadam: " zgłaszano następujące działania niepożądane...- zmiany zachowania i nastroju(nietypowe sny, w tym koszmary senne, omamy, drażliwość, uczucie lęku, niepokój ruchowy, pobudzenie, w tym zachowanie agresywne lub wrogość..."  A ja się ostatnio zastanawiałam skąd u Mateusza taka agresja, że pszesadnie reaguje jak czegoś nie dostanie. Całkiem możliwe, że właśnie te leki (Singulair 4 wcześniej, a teraz Montelukast Bluefish) tak na niego działają.

Była podjęta w październiku próba odstawienia. Po dwóch tygodniach wróciliśmy do leku, bo kaszlał i to mocno, a nawet bardzo mocno.
Powtórkę z rozrywki mielismy w sobotę, bo w piątek wieczorem Mati zwymiotowa,ł pozbywając się prawdopodobie również leku z organizmu. Pewności nie miałam, więc drugiej tabletki nie podałam. Pół nocy i całą sobotę dziecko kaszlało tak bardzo, że jak około 15:00 siadł na tron w toalecie to przysnał. Był już bardzo kaszlem zmęczony. Zresztą każdy by był jakby w ciągu kilkunastu godzin kaszlał non stop, mając może trzykrotnie z pół godziny spokoju.
Czekaliśmy wieczoru jak zbawienia.
Mati tabletkę wziął, a my zaczęliśmy nasłuchiwać.
Uff, co za ulga. Kaszlał zdecydowanie mniej w nocy i w dzień, a po kolejnej tabletce  noc przespana bez żadnego ataku kaszlu.

Jesteśmy pod opieką alergologa i pulmunologa. Płuca i oskrzela Mati ma czyste. Całkiem możliwe, że kaszel   jest od przerośniętego trzeciego migdała.

Dokładnie 2 kwietnia mamy ustalony termin na usunięcie trzeciego migdała. Mati troszkę nam sie przeziębił, więc zapadła decyzja, że do terminu siedzi w domu, żeby nie podłapał czegoś więcej i żeby zabieg odbył się bez przeszkód.

Czekamy zatem...

Nie powiem,im bliżej terminu tym bardziej się denerwuję...

czwartek, 24 stycznia 2013

Nie, no ja protestuję!

W połowie grudnia Mateusz został, powiedzmy, że umówiony na zabieg wycięcia trzeciego migdała. Termin 29 stycznia 2013.
Półtora miesiąca czekania, jęknełam wtedy.
17 grudnia Młody zachorował, dostał antybiotyk.
Do przedszkola poszedł dopiero 2 stycznia, bo miałam nadzieję, że do siebie dojdzie i w dobrym zdrowiu wytrwa.
11 stycznia (piątek) był mi niewyraźny, ale doszedł do siebie i w czwartek, następnego tygodnia poszedł do przedszkola.
W sobotę dostał mega kaszel i katar. Póki nie gorączkował to tylko Pyrosal i Ceruvit na wzmocnienie.
Niestety, we wtorek po południu wysoka gorączka, a wczoraj lekarz i diagnoza. Ostre zapalenie migdałów i szmery na oskrzelach. I znowu antybiotyk!
W związku z powyższym dziś wykonałam telefon na laryngologię.
Następny termin na...24 kawietnia!
No szlag by to!
Trzy miesiące czekania!
Jęknełam kobiecie do słuchawki.
Podpowiedziała, że jak mały juz wyzdrowieje, to dzwonić i pytać, bo może zwolni sie miejsce, tak jak teraz my zwolniliśmy. Może być wtedy nawet z dnia na dzień decyzja.
Ale to najwcześniej za trzy tygodnie.
A już miałam nadzieję, że będziemy mieli to z głowy.